Ik stuur je wel een Tikkie

Ik praat inmiddels al een paar dagen met een gozer op Tinder. Waarom ik weer op tinder zit, geen idee. Ik ben nog lang niet over mijn ex heen.

Maakt ook niet uit.

Max is 24, woont in Amsterdam.

Precies mijn type, donkerbruin haar, baardje.

Het is zaterdagmiddag 16:00 uur als hij me appt.

“Heb je zin om vanavond wat te drinken?”

Nou, eigenlijk niet. Ben je niet leuk genoeg voor.

Maar, ik heb toch geen plannen vanavond.

Fuck it.

“Jahoor, waar had je in gedachte?”

“Utrecht?”

Utrecht.

Dat is minstens een uur rijden, parkeren is tering duur en de mensen fietsen daar midden op de weg, alsof ze willen dat je ze aanrijdt.

“Prima.”

“Oke, dan zie ik je om 9.”

Ik pak m’n autosleutels, portemonnee en m’n telefoon.

Het is bijna acht uur als ik een laatste blik naar mezelf in de spiegel werp, mijn spotify playlist die ik aan had staan toen ik me aan het klaarmaken was speelt nog in de achtergrond. Ik zie er echt goed uit, een zwart jurkje dat net boven mijn knieën valt, een gouden kettinkje om mijn nek. Mijn nagels in mijn favoriete kleur, bordeaux rood, gelakt. Ik spuit nog gauw wat parfum op.

Ik druk m’n muziek op pauze als ik de deur achter me dicht sla.

Utrecht, met moeite kon ik mijn auto kwijt in de parkeergarage onder Hoog Catharijne.

Ik loop vanuit de parkeergarage omhoog het gigantische winkelcentrum van Hoog Catharijne in, het is niet zo druk, dus het duurt niet zo lang voor ik hem zie staan. Hij zwaait lichtelijk ongemakkelijk naar me en lacht breed.

Hij is langer dan verwacht en knapper ook.

“Hoi.” Zeg ik maar.

Hij knuffelt me stevig.

Ik ken je net 5 seconden, maar oké.

“Zullen we gaan?” Zegt hij terwijl hij zijn hand op m’n schouder legt.

Ik knik maar.

Als we eenmaal in een veelste hip café in het centrum van Utrecht zitten, besteld hij een biertje en ik een Fanta. Ik moest nog naar huis rijden, dus no alcohol for me tonight.

Hij is wel leuk, een beetje saai, maar wel oké. Hij verteld vooral over zijn opleiding, hoe hij in zijn vrije tijd bijles geeft en zijn voorliefde voor Gin Tonics terwijl hij een slok van zijn bier neemt.

Deze gozer is toch veelste standaard voor mij, na nog geen halfuur heb ik al besloten dat ik hem eigenlijk helemaal niet zie zitten. Hij is echt wel knap, begrijp me niet verkeerd, maar echt het tegenovergestelde van mij.

Hij is saai, geen spatje spontaniteit.

Echt het type persoon dat je verwacht als je bij het hoofdkantoor van de Albert Heijn binnenloopt, de gemiddelde man.

Niks voor mij.

Hij heeft ondertussen al 13 keer gemeld dat hij bezig is om zijn Master af te ronden, en hoe zwaar hij het wel niet heeft.

Hij besteld nog een biertje en ondertussen verteld hij dat hij €60,000,- in de schulden staat omdat hij zijn Duo leengeld vooral gebruikt voor 5-sterren hotels op vakantie.

“Maximaal lenen is maximaal leven.”

 Ik bedoel, doe je ding. Maar is dit echt wat je wilt vertellen op een eerste date?

Ik besluit om nog een fanta te bestellen, aangezien ik voorlopig niet aan de eindeloze verhalen van deze gozer ging ontkomen. Hij heeft me nog geen enkele vraag gesteld en blijft maar zeiken over hoe zwaar zijn leven is. Hij besteld tot slot een Cola.

“Anders gaat het zometeen wel heel erg mis.” Hij lacht om zijn eigen uitspraak.

Als het bij hem na 2 biertjes al misgaat, wil ik niet weten wat er gebeurd na 3 of zelfs 4 biertjes.

Ik ben er helemaal klaar mee, ik zit nu al twee uur te luisteren naar saaie kut verhalen over dingen waar ik nooit om gevraagd heb. Als ‘subtiele’ hint vraag ik hem hoelaat zijn trein komt. Hij mist mijn hint compleet, “Oh, kijk ik zo wel.” En vervolgens verteld hij verder over een of andere taalreis die hij 5 jaar geleden heeft gemaakt. Wat mij dus nogsteeds geen flikker boeit.

Ik kan dit echt niet meer.

“Ik ga zo, wil wel op tijd thuis zijn, morgen vroeg op enzo.” Zeg ik met een glimlach zodat het nog enigszins geloofwaardig overkomt.

Hij knikt en gaat vrolijk verder met het vertellen over zijn uiteraard geweldige ervaringen in Frankrijk. Uiteindelijk vraagt hij om de rekening, ik moest de vreugde die ik op dat moment voelde echt onderdrukken.

Ik bied aan om het bedrag te splitten, hij knikt nee en stopt zijn pinpas in het pin apparaat.

“Bedankt, lief van je.” Zeg ik tegen hem.

“Ik stuur je zo wel een tikkie.”

Ik begin te lachen.

Hij niet.

“Wilt u het bonnetje?” vraagt het meisje van de bediening.

“Ja.” Antwoord Max, terwijl hij het bonnetje keurig in zijn portemonnee stopt.

Ik zit echt al mijn levenskeuzes af te gaan die er voor gezorgd hebben dat ik hier op dit moment op deze date beland ben.

Voor de duidelijkheid, ik heb geen problemen met splitten of het nou de eerste, tweede, derde of tweeëndertigste date is.

Maar een fucking Tikkie?

De volgende ochtend wordt ik wakker, en als ik mijn telefoon check zie ik meerdere appjes van Max.

“Ik vond het echt heel erg leuk met je gisteravond, ik zou je aankomende week graag nog een keer willen zien.” Met jawel, de emoji van een rood hartje erachter.

“Ik voelde geen klik.” App ik hem maar terug, ik ga hier verder geen tijd meer aan verspillen.

2 minuten later krijg ik een tikkie betaalverzoek van €4,20 voor ‘fanta’ binnen.

Wat ga je doen als ik je kut tikkie niet betaal?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s